ปรัชญาความรักของ William Shakespeare
- หากไม่รักตัวเองแล้วไซร้ ไฉนเลยจะรักใครอื่นได้
- การแต่งงานเป็นการยุติวัยหนุ่มสาวและเป็นการเริ่มต้นชีวิต
- ความรักอ่อนหวานกระนั้นหรือ ความรักนั้นโหดร้าย เผด็จการ ป่าเถื่อน และทิ่มแทงราวหนามแหลมต่างหากเล่า
- รักแท้ไม่อาจเป็นดั่งเส้นทางที่ราบเรียบ
- จุมพิตเป็นบทกวีของชีวิตรัก
- ค่ำคืนแห่งรักยังมีอาทิตย์เที่ยงวัน
- หากบอกว่ารักไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล ถ้าเช่นนั้นแค้นก็ไม่จำเป็นต้องมีสาเหตุ
- น้ำตาลหากหวานล้ำอาจทำให้ลิ้นชา รักที่ไม่รุ่มร้อนเกินไปจึงจะคงอยู่ได้เนิ่นนาน รักที่เร็วหรือช้าไปอาจไม่พบกับความพึงใจ
- ความเศร้าเป็นประจักษ์พยานของความรัก หว่าความเศร้าที่ลึกล้ำเกินไปอาจเป็นพยานที่ไร้สติ
- รักสามเส้าหรือหลายรักเป็นสัญญาณอันตราย ผู้หญิงอาจทำให้คนหนึ่งสุข และทำให้อีกคนหนึ่งทุกข์ในขณะเดียวกัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น